Sanskriet

Sanskriet is een oud-indische taal en spelling wat sterk is gebaseerd op de spraakkunst. De klanken worden in mantra nog veel gebruikt. De geschiedenis van het Sanskriet gaat ver voor onze jaartelling terug. Het ‘antiek indo-arisch’, is de moedertaal van waaruit een groot aantal dialecten voortkomen.

De voorloper van het Vedisch, het Vedisch Sanskriet, werd ongeveer 5000 jaar v. Chr. gesproken in nu Zuid- en Centraal Azie. Door migratie van stammen werd de taal verspreid. De oudste vorm van Sanskriet waarvan tastbaar bewijs is, is het Vedisch.

De regels van boven naar beneden geven achtereenvolgens de basisklinkers, vijf regels medeklinkers (hard, hard geaspireerd, zacht, zacht geaspireerd, neusklanken), de halfmedeklinkers, sisklanken en als laatste de ha. De kolommen geven van links naar rechts de plaats in de mond - van achter naar voren - keel (gutteralen), achterkant gehemelte (palatalen), voorzijde gehemelte (cerebralen), tanden (dentalen) en lippen (labialen).

De groter wordende invloed van godsdiensten en wetenschappen vanuit India naar het Westen zorgt ervoor dat steeds meer mensen overgaan tot het leren van Sanskriet.



Menu